Dag 25 Bazas – Bourriot-Bergonce

4 augustus – 27 graden – 33 km gewandeld

Totaal stapdagen vanuit Hoegaarden: 65 – 1264 km

Vandaag staan we zoals altijd op om half zeven en vertrekken we iets voor acht. Onze routine zit er al goed in en we doen elke ochtend elk onze taak .Ik ruim de tent op, breek ze af. Gerrit maakt koffie en ontbijt klaar. Terwijl hij dan de wheely klaar maakt vul ik alle drinkbekers aan.

Ben toch een beetje blij dat ik deze megacamping verlaat. Hier is een hele andere mentaliteit dan op zo’n gewone trekkerkamping. Wat misschien wel normaal is omdat deze mensen hier voor een paar weken staan.

We gaan via een klein wegje naar Bazas, bijzonder charmant stadje met een joekel van een kathedraal!

Dan nog even de supermarkt binnen om onze voorraad in te slaan. De komende twee dagen gaan we door de bossen trekken zonder iets tegen te komen. Ook gaan we vannacht ergens wildkamperen omdat er niks tussenin is. Geen camping of hotel, enkel particuliere mensen die nu tijdens de Corona crisis toch niet open zijn.

De voormiddag is gemakkelijk wandelen. Tot Captieux wandelen we op een aangelegd pad dat vroeger een spoorbaan was. Een beetje zoals de Ravel Hoegaarden-Namen.

Het wandelen gaat zeer vlotjes 😁 hier komen we meer volk tegen dan vorige week op een ganse week!! Vooral fietsers.

Kilometers gemakkelijk pad

In Captieux nemen we even pauze en eten we een lekker steak met frietjes met een half litertje rosé! Niet slecht voor een pelgrim hé! We wandelen wat beschonken verder. Het tweede deel is kilometers lang door bossen waar we geen levende ziel tegen komen . De Paden zijn begroeid met heide, veel vlinders, krekels en salamanders. Zelfs een eekhoorn die nieuwsgierig naar ons toeloopt.

Niet alleen de Fransen zijn relaxte mensen maar ook de dieren hier zijn super relaxed. We komen dagelijks wel dieren tegen die op hun gemak even blijven staan om nieuwsgierig naar ons te kijken.

Het is hier zo zalig rustig en we wandelen hier helemaal alleen. Nu pas heb ik terug het gevoel dat ik er weer helemaal klaar voor ben om er weer een jaar tegenaan te gaan.

Vandaag zijn we er ons van bewust dat we de voorlaatste dag samen wandelen. We kunnen dit nog makkelijk langer volhouden. De derde week blijft de moeilijkste. Dan is je lichaam doodop. Eens je daardoor bent, dan gaat het wandelen veel gemakkelijker en heb je meer oog voor al het mooie en wonderlijke om je heen. Eens daardoor kan je weken blijven wandelen 😁

Wat miste ik nu het meeste op deze tocht?

Vooral mijn familie en beste vrienden!!

Niet Netflix, niet mijn mals bed, niet mijn kleerkast vol met kleren, niet alle luxe die we thuis vanzelfsprekend vinden.

Dat maakt toch dat je even nadenkt over alles! Waarom nog geld uitgeven aan materiële dingen zoals een blitse wagen, super chique huis, laatste mode kleren,… om mensen te imponeren waar je zelfs helemaal niet aan denkt of mist op zo ‘n pelgrimstocht. Je familie en beste vrienden nemen je immers zoals je bent! Dus moraal van het verhaal! Meer tijd doorbrengen met je familie en vrienden wanneer we terug thuis zijn in dat hectische leven. Is het allerbelangrijkste!!

Ook de nacht van de 21ste juli, waarin we gezamenlijk naar de sterren keken. Denk ik veel aan terug. Dat maakte zo ‘n aartsmoeilijke dag toch een heel stuk mooier!

Dat waren mijn mijmeringen in die bossen 😁

We wandelen vandaag ook de Dordogne uit en de Landes in. 😁😁

Maar dan begint de zoektocht naar een plaatsje waar we kunnen overnachten. Toch een mooi plaatsje gevonden in de bossen!

Morgen nog 19 km te doen naar Roquefort! Laatste dagje stappen! 💪🏻💪🏻


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s