Dag 9 Le Châtelet-en-Dognon – Saint-Leonard de Noblat

Totaal stapdagen vanuit Hoegaarden: 49 – 903,3 km

Overnachting: camping Municipal de Beaufort, 12 euro

Vandaag nemen we afscheid van onze groep. De week is gewoon voorbij gevlogen. We pakken alle tenten in en maken nog een mooie laatste groepsfoto voor het mooie meer van de camping.

Oma en Opa zijn ook paraat om iedereen mee veilig terug naar huis te brengen. Oma rijd met onze wagen terug naar huis. We stappen nog een drietal weken verder en reizen terug per trein of bus. We zien wel als het zover is.

Het afscheid valt bijzonder zwaar en er vloeien heel wat traantjes.

Er worden heimwee pilletjes uitgedeeld (tic tacs) en uiteindelijk geven we een groepsknuffel voor we onze tocht verder zetten. We hopen echt dat iedereen deze week gekregen heeft waar ze naar op zoek zijn. Compostela geeft je immers wat je nodig hebt!

We starten wanneer het al een 28 graden is en doen al snel Rayna haar koelvest aan. Het zorgt ervoor dat ze 10 graden koeler blijft en het vergemakkelijkt het wandelen. Er zijn vandaag best wel stukken waar helemaal geen schaduw te vinden is.

Een leuke bewegwijzering

Het is vreemd om na 8 dagen opeens zo alleen te wandelen. Het voelt eenzaam en onwennig aan. Onderweg komen we ook helemaal niemand tegen.

Pas is Leonard de Noblat komt er terug wat beweging. De kerk is bijzonder mooi maar alweer geen stempel. 😔

We komen in gesprek met een man die de wereld al een paar jaar rondfietst. Hij heeft M. haar tekstje gelezen dat ze in het pelgrimsboekje geschreven heeft. Zo wist hij dat de Bramsfoundation onderweg was. leuk hè. Een andere pelgrim met de fiets, alweer een Belg, gaat dit jaar ook tot in St.-Jean-Pied-de-Port. Met deze Corona toestanden is het niet zeker dat Spanje open blijft voor pelgrims.

Het stadje hier is bijzonder charmant, leuke huisjes, schilderachtig. We blijven steeds verbaasd dat dit ongekend stukje Frankrijk zo mooi is .Wel goed voor ons, weinig toeristen, lekker rustig en geen last van Corona.

We besluiten vandaag terug een camping op te zoeken voor de rust, dat Rayna ook weer aan water kan afkoelen, ook al moeten we er extra 1,5 km voor omlopen.

De rivier aan ons plaatsje op de camping

Ons avondmaal bestaat uit wat opgewarmd zakjesvoedsel, heel wat anders dan we gewoon zijn. Het is allemaal terug even aanpassen.

We missen iedereen wel, ook Rayna blijft onrustig en jankt veel. Ze heeft de afgelopen dag zo ontzettend veel aandacht gekregen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s