Dag 17 Le Chemin – Saint Révérien

31,2 km gewandeld, 22 graden

Overnachting, pelgrim herberg, 20 euro.

Heerlijk geslapen vandaag en bij het ontbijt nog wat verhalen uitgewisseld met onze mede pelgrims. De Duitser vertrekt vandaag terug naar huis en de Amerikaanse en de Fransman wandelen van Vezelay naar Nevers.

Omdat het regent hebben we niet echt haast om te vertrekken. Zelfs en Rayna blijft onder het afdak zitten en heeft niet veel zin om te vertrekken.

De weg vandaag is vooral langs asfaltwegen door de verschillende koeienweiden en voor het eerst, minder mooie dorpen. Wel een hele gemakkelijke weg voor de wheely (wandelkar), enkel Rayna moet steeds aan de leiband, al komt er nauwelijks een wagen voorbij. Alles is hier zo doods en stil.

In de stad Corbigny stappen we het eerste café binnen dat we tegen komen. De Franse pelgrim zit hier ook aan een tafeltje een Belgische Leffe te drinken (iedereen in dit café heeft hier Belgisch bier voor zich staan, ik zie Leffe,Stella en Hoegaarden). We vragen beleefd of we bij hem aan het tafeltje mogen zitten en we wisselen nog allerlei tips uit en vakantieverhalen. Hij blijft in deze stad overnachten en we wensen hem nog een Buen camino!

Na 24 km wilden we in Guipy, bij de chambre d’hôte overnachten maar deze was helaas ‘complet’. Er zit dus niets anders op dan nog 7 km door te stappen naar Saint-Révérien of ergens in ’t wild te overnachten. Gelukkig hebben we in de stad nog een brood gekocht zodat we voor vanavond en morgenvroeg dan toch nog iets te eten hebben.

In Saint-Révérien aangekomen , gaan we naar de pelgrimsherberg die gevestigd is in het oude postkantoor naast de kerk. Gerrit heeft liever een bed vannacht dan slapen in de vrije natuur. In de herberg waren een hele hoop pelgrims aanwezig, een groep vrienden die van Vezelay naar Nevers stapt. Het is hier redelijk druk, klein, vuil en rond de matras moest je een soort katoenen wegwerpding trekken, ook rond het kussen. Vind het toch niet echt mijn ding en maak me lichtjes zorgen hoe we dat in Spanje gaan doen waar bijna geen campings zijn en waar je ook niet mag wildkamperen.

Op ons smoezelige kamertje hebben we wat soep gegeten met brood en fles wijn, die we nog ergens steken hadden, leeg gedronken.

Hier mis ik voor het eerst een warm bad, mijne zetel en Netflix. Voel me hier ook ontzettend eenzaam. Geef mij maar de vrije natuur.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s