Dag 1: Hoegaarden -Ramillies

1 augustus 2018

Vertrek: Aan de visvijver van Hoegaarden aan de ravel tot Ramillies: 18 km.

Overnachting: in een tentje in ’t wild

We zijn vandaag vroeg opgestaan om alles verder in te pakken voor onze wandeltocht. Gerrit heeft de doggyride voor Rayna helemaal vol gestapeld met rugzakken, hij wilt ons zoveel mogelijk ontlasten.  De doggyride is voor Rayna die vandaag nog maar 5 maanden is en max. 30 minuten mag wandelen. Bram was hier zeer consequent in en we willen voor hem en voor Rayna hier rekening mee houden zodat haar gewrichten en groei geen schade oplopen bij onze tocht en onze drang om haar erbij te hebben.

Tegen half elf ’s morgens startte onze reis,  samen met onze zoon Brent, zijn vriendin Astrid en onze 3 hondjes; Max (9 jaar, schotse terriër), Fjara (4 jaar, Schotse terriër) en Rayna (5 maanden, Novia Scotia Duck tolling retriever).

Onze buren en vrienden zijn ons komen uitwuiven.

vertrek

We zijn nog maar net de bocht rond en het gaat al volledig mis. De doggyride is veel te zwaar beladen en de stuur stang  plooide om. Alle rugzakken eraf en we brengen de doggyride terug naar onze vriend Rudi om te herstellen. We nemen dan het hoogst noodzakelijke mee en vertrekken en enkel met onze hondjes, water en de tent. Rudi gaat de doggyyride herstellen en ons later terug bezorgen.

bewegwijzering

Onze tocht startte op de ravel aan de visvijvers van Hoegaarden. De wegwijzers naar Compostela zijn  hier in het blauw-geel aangeduid met een sticker van de schelp. Heel gemakkelijk om te volgen want de ravel loopt recht op recht naar Namen.

IMG_7002

De hoofdregel van lange afstand wandelen is dat je elk uur, 10 minuten pauze neemt en om de twee uur, 20 minuten pauze. Zo kan je alle spieren laten rusten en de kans op blessures verminderen.  Zonder doggyride zijn we wel genoodzaakt om meer pauze ’s in te lassen. Gerrit heeft zelfs een stuk Rayna gedragen wat op sommige momenten heel grappig was omdat ze er van genoot om gedragen te worden.

Tegen drie uur hebben we een siësta gehouden en gezocht achter een plekje in de  schaduw. Een moeilijke opgave want op de ravel staat elke picknickplek in de vlakke zon. Die dag was het 28 graden en zeer warm. De honden hebben ook last van de warmte en er was nergens water te vinden waar ze in kunnen verkoelen.

Tegen half acht zijn we in Ramillies aangekomen. Hier zijn we een stukje van de route afgeweken omdat we op zoek waren naar de vijver om er te overnachten.  Zo kunnen we de hondjes in het water laten afkoelen maar helaas is het geen geschikte plek. (aangelegde visvijver). Gerrit is  gaan aanbellen bij een huis dat over een weide stond met de vraag of we daar onze tentjein de weide erover mogen opzetten. De man was zeer vriendelijk en zei dat het niet zijn weide was. Hij zei erbij dat het geen probleem zou zijn als we daar kampeerden. Iets later kwam de eigenlijke eigenaar op fiets aangereden met de vraag wat we daar deden. pas na het zien van de geloofsbrieven stemde hij toe dat we er mogeb overnachten mits we alles netjes achter laten.

Rudi is ons later tegemoet gereden om de herstelde doggyride te brengen en vrienden zijn met hun e-bike tot bij ons gereden om samen mee te helpen met onze tenten op te zetten, een heerlijk koel pintje te drinken en frietjes te eten.

Vandaag was vooral een stille tocht met veel gedachten en verdriet voor Bram. Ook ’s avonds gaan de gesprekken nog voornamelijk over hem.We hopen met deze tocht ons immense verdriet te verwerken, elkaar hierin te steunen en erover te praten.

Die nacht heb ik verschrikkelijk geslapen. Max en Fjara hebben de ganse nacht geblaft omdat ze het niet gewoon zijn om buiten te slapen. Uiteindelijk alle drie honden in ons krappe tentje binnen gelaten om toch nog een beetje te kunnen slapen. Kan je al voorstellen wat een aroma dat in onze tent was! Die nacht ook gedroomd over Kortenberg, de instelling waar Bram tijdens zijn depressie verbleef.

Zoals gewoonlijk sinds Bram zijn sterfdag, opgestaan met de gedachte dat we ons lief zooneke nooit meer zullen zien. Mijn hart doet nog steeds ongelofelijk veel pijn.


Een reactie op “Dag 1: Hoegaarden -Ramillies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s